Friday, February 16, 2018

Μῦθοι Αἰσώπειοι· σϙ', σϙα', σϙβ'

Ὄφις καὶ καρκῖνος


Κοινωνία ἦν μετὰ καρκίνου καὶ ὄφεως. Ὁ μὲν ἀγαθὸς ἦν, ὁ δὲ πονηρός. Καὶ ὁ καρκῖνος ἀεὶ παρᾔνει τῷ ὄφει ὀρθωθῆναι. Ἐκεῖνος δὲ οὐκ ἤθελεν. Τέλος δέ, τοῦ ὄφεως καθεύδοντος, ὁ καρκῖνος ἐπὶ τιμωρίᾳ ἀπέκτειν αὐτόν. Ἐπειδὴ ὁ νεκρὸς τοῦ ὄφεως ὠρθωμένος ἦν, ὁ καρκῖνος εἶπεν ὅτι ἔδει τὸν ὄφιν ἐκτείνεσθαι πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν.

Ἀνάγνωσις τοῦ σϙ' μύθου


Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς


Ὄφις τις ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων πατούμενος ἱκέτευσε τὸν Δία ἵνα ὠφελοίη. Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο λέγων ὅτι ἔδει  τὸν ὄφιν δακεῖν τὸν πρῶτον πατήσαντα τοῦ τοὺς ἄλλους διδάσκειν.

Ἀνάγνωσις τοῦ σϙα' μύθου

Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα

Gabriël Metsu - Het zieke kind - Google Art Project

Ποιμένες τινὲς αἶγα θύσαντες ἐκάλεσαν τοὺς παρόντας  εἰς δεῖπνον.  Καὶ μετ' ἐκείνων ἦσαν γύνη τις πενομένη καὶ τὸ παιδίον αὐτῆς. Οὕτω δὲ τὸ παιδίον κατέφαγεν ὥστε ἀλγοῦν τὴν γαστέρα ἐκβάλλειν τὸ κρέας διὰ τοῦ στόματος. Μεριμνῶντος δὲ τοῦ παίδος μὴ τὰ ἑαυτοῦ σπλάγχνα ἐμῇ, ἡ μήτηρ παρέκαλεσὲν αὐτὸν λεγοῦσα ὅτι ταῦτα εἴη τῆς αἰγός, οὐδὲ τοῦ υἱοῦ.

Ἀνάγνωσις τοῦ σϙβ' μύθου


Ὄφις καὶ καρκῖνος
Ὄφις καὶ καρκῖνος ἐν ταὐτῷ διέτριϐον. Καὶ ὁ μὲν καρκῖνος ἁπλῶς τῷ ὄφει καὶ εὐνοϊκῶς προσεφέρετο· ὁ δὲ ἀεὶ ὕπουλός τε καὶ πονηρὸς ἦν. Τοῦ δὲ καρκίνου συνεχῶς αὐτῷ παραινοῦντος ἐξαπλοῦσθαι τὰ πρὸς αὐτὸν καὶ τὴν αὐτοῦ διάϐεσιν μιμεῖσθαι, ἐκεῖνος οὐκ ἐπείθετο. Διόπερ ἀγανακτήσας, παρατηρησάμενος αὐτὸν κοιμώμενον, τοῦ φάρυγγος ἐπιλαϐόμενος ἀνεῖλε καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐκτεταμένον, εἶπεν· « Ὦ οὗτος, οὐ νῦν σε ἐχρῆν ἁπλοῦν εἶναι, ὅτε τέθνηκας, ὅτε δέ σοι παρῄνουν· καὶ οὐκ <ἂν> ἀνῄρησο. »
Οὕτος ὁ λόγος εἰκότως ἂν λέγοιτο ἐπ’ ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων οἳ παρὰ τὸν ἑαυτῶν βίον εἰς τοὺς φίλους πονηρευόμενοι μετὰ τὸν θάνατον εὐεργεσίας κατατίθενται.
Ὄφις πατούμενος καὶ Ζεύς
Ὄφις ὑπὸ πολλῶν πατούμενος ἀνθρώπων τῷ Διὶ ἐνετύγχανε περὶ τούτου. Ὁ δὲ Ζεὺς πρὸς αὐτὸν εἶπεν· « Ἀλλ’ εἰ τὸν πρότερόν σε πατήσαντα ἔπληξας, οὐκ ἂν ὁ δεύτερος ἐπεχείρησε τοῦτο ποιῆσαι. »
Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοῖς πρώτοις ἐπιϐαίνουσιν ἀνθιστάμενοι τοῖς ἄλλοις φοϐεροὶ γίνονται.
Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα
Βοτῆρες ἐπ’ ἀγρῷ θύοντες αἶγα τοὺς σύνεγγυς ἐκάλεσαν. Σὺν αὐτοῖς δὲ ἦν καὶ γυνὴ πενιχρά, μεθ’ ἧς καὶ ὁ παῖς αὐτῆς. Προϊούσης δὲ τῆς εὐωχίας, τὸ παιδίον ὀγκωθὲν τὴν γαστέρα ἐκ τῶν κρεῶν, ὀδυνώμενον ἔλεγεν· « Ὦ μῆτερ, τὰ σπλάγχνα ἐμῶ. » Ἡ δὲ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν· « Οὐχὶ τὰ σά, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες. »
Ὁ μῦθος οὗτος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια λαμϐάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ ταῦτα, οὕτως ἄχθεται ὥσπερ ἐὰν οἴκοθεν ταῦτα ἐδίδου.

Friday, February 9, 2018

Μῦθοι Αἰσώπειοι· σπξ', σπη', σπθ'

Ὄρνις χρυσοτόκος

Ova Aurea

Πλεονέκτης τις εἶχεν ὄρνιν ἣ ᾠὰ χρυσῆ ἔτικτεν. Ὁ δ' ἐλπίσας πολὺν χρυσὸν ἔνδον εὑρήσεσθαι ἀπέκτεινεν αὐτήν. Εὕρεν μέντοι μόνον τὰ σπλάγχνα.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπξ' μύθου

Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως


Ἡ οὐρὰ τῆς ὄφεως καίπερ τυφλὴ οὖσα ἐβούλετο ἡγεῖσθαι πᾶν τὸ σῶμα. Ἔπειτα δέ, πάντων τῶν μέλων εἰς τὴν ἄβυσσον καταπεσόντων, παρῃτήσατο τὴν κεφαλὴν σῶσαι τὸν ὄφιν.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπη' μύθου

Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ μύες

Γαλῆς καὶ ὄφεως πρὸς ἀλλήλους μαχομένων, οἱ μῦες ἐθεῶντο. Ἐξαίφνης δὲ ἡ γαλῆ καὶ ὁ ὄφις ἰδόντες  τοὺς μῦας  ἐπίβαλον ἐπ' αὐτούς.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπθ' μύθου


Ὄρνις χρυσοτόκος
Ὄρνιν τις εἶχε καλὴν χρυσᾶ ὠὰ τίκτουσαν· νομίσας δὲ ἔνδον αὐτῆς ὄγκον χρυσίου εἶναι καὶ θύσας εὗρεν οὖσαν ὁμοίαν τῶν λοιπῶν ὀρνίθων. Ὁ δὲ ἀθρόον πλοῦτον ἐλπίσας εὑρεῖν καὶ τοῦ μικροῦ κέρδους ἐστερήθη.
Ὅτι τοῖς παροῦσιν ἀρκείσθω τις καὶ τὴν ἀπληστίαν φευγέτω.
Οὐρὰ καὶ μέλη ὄφεως
Οὐρά ποτε ὄφεως ἠξίου πρώτη προάγειν καὶ βαδίζειν. Τὰ δὲ λοιπὰ μέλη ἔλεγον· « Πῶς χωρὶς ὀμμάτων καὶ ῥινὸς ἡμᾶς ἄξεις, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ζῷα ; » Ταύτην δὲ οὐκ ἔπειθον, ἕως τὸ φρονοῦν ἐνικήθη. Ἡ οὐρὰ δὲ ἦρχε καὶ ἦγε, σύρουσα τυφλὴ πᾶν τὸ σῶμα, ἕως, εἰς βάραθρον πετρῶν ἐνεχθεῖσης, <ὁ ὄφις> τὴν ῥάχιν καὶ πᾶν τὸ σῶμα ἐπλήγη. Σαίνουσα δὲ ἱκέτευε τὴν κεφαλὴν λέγουσα· « Σῶσον ἡμᾶς, εἰ θέλεις, δέσποινα· τῆς γὰρ κακῆς ἔριδος ἐπειράθην. »
Ἄνδρας δολίους καὶ κακοὺς καὶ τοῖς δεσπόταις ἐπανισταμένους ὁ μῦθος ἐλέγχει.
Ὄφις καὶ γαλῆ καὶ μύες
Ὄφις καὶ γαλῆ ἔν τινι οἰκίᾳ ἐμάχοντο. Οἱ δὲ ἐνταῦθα μύες ἀεὶ καταναλισκόμενοι ὑπὸ ἀμφοτέρων, ὡς ἐθεάσαντο αὐτοὺς μαχομένους, ἐξῆλθον βαδίζοντες. Ἰδόντες δὲ τοὺς μύας, τότε ἀφέντες τὴν πρὸς ἑαυτοὺς μάχην, ἐπ’ ἐκείνους ἐτράπησαν.
Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ ἐν ταῖς τῶν δημαγωγῶν στάσεσιν ἑαυτοὺς παρεισϐάλλοντες λανθάνουσιν αὐτοὶ ἑκατέρων παρανάλωμα γινόμενοι.

Friday, February 2, 2018

Μῦθοι Αἰσώπειοι· σπδ', σπε', σπϛ'

Ὀρνιθοθήρας καὶ πελαργός

056. THE STORK AND GEESE.
Ὀρνιθευτὴς παρασκευασάμενος παγίδα τοῖς γεράνοις ἀπῆλθεν ἵνα προσδοκῴη. Καὶ ἐπανελθὼν ηὗρε πελαργὸν ἐν τῇ ἄγρᾳ. Ὁ μὲν ἱκέτευσεν ἐλευθερωθῆναι ὅτι ἐσθίων ὄφεις καὶ ἕρπετα ὀφελὴς εἴη τοῖς ἀνθρώποις. ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη ὅτι ἐκεῖνος μετὰ τῶν κακῶν διατρίβοι.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπδ' μύθου

Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ


Ὀρνιθευτὴς εἶχεν ἥμερον πέρδικα ἵνα αὐτῷ χρώμενος τοὺς ἀγρίους ἐπικαλοίη. Φίλου δὲ προσελθόντος εἰς δεῖπνον, οὐ φεισάμενος τοῦ ὄρνιθος τοῦ παραιτουμένου, ἀπέκτεινεν αὐτόν. Ἀεὶ γὰρ ἔσῃ, ἔφη, μετὰ τῶν συγγενῶν σου.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπε' μύθου

Ὄρνις καὶ χελιδών

Gallina et Hirundo

Χελιδὼν τις εἶδεν ὄρνιν πρῶτον μὲν θερμαίνουσαν ᾠὰ ὄφεων ἔπειτα δὲ βοηθοῦσαν τοῖς ὀφιδίοις πρὸς τὸ ἐξελθεῖν ἐκ τῶν ᾠῶν.  Διὰ τοῦτο κατεῖπεν αὐτῆς τὴν μωρίαν. Ἀνάγκη γὰρ τοὺς ὄφεις τοτὲ κατέδεσθαι αὐτήν.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπϛ' μύθου

Σημείωσαι· οὔπω ἔξεστι τὰς νέας ἠχωγραφὰς λαβεῖν ἐκ τοῦ ἀρχείου τοῦ διαδικτύου. Ἔγραψα δὲ πρὸς τοὺς ἐπιμελητάς.

Δίς σημείωσαι· νῦν ἔξεστι ταύτας τὰς ἠχωγραφὰς λαβεῖν.

Ὀρνιθοθήρας καὶ πελαργός.
Ὀρνιθοθήρας δίκτυα γεράνοις ἀναπετάσας πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὴν ἄγραν. Πελαργοῦ δὲ σὺν ταῖς γεράνοις ἐπικαθίσαντος, ἐπιδραμὼν μετ’ ἐκείνων καὶ αὐτὸν συνέλαϐε. Τοῦ δὲ δεομένου μεθεῖναι αὐτὸν καὶ λέγοντος ὡς οὐ μόνον αὐτὸς ἀϐλαϐής ἐστι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ καὶ ὠφελιμώτατος, τοὺς γὰρ ὄφεις καὶ τὰ λοιπὰ ἑρπετὰ συλλαμϐάνων κατεσθίει, ὁ ὀρνιθοθήρας ἀπεκρίνατο· « Ἀλλ’ εἰ τὰ μάλιστα μὴ φαῦλος σὺ εἶ, δι’ αὐτὸ τοῦτο γοῦν ἄξιος εἶ κολάσεως, ὅτι μετὰ πονηρῶν κεκάθικας. »
Ἀτὰρ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ τὰς τῶν πονηρῶν συνηθείας περιφεύγειν, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ τῆς ἐκείνων κακίας κοινωνεῖν δόξωμεν.
Ὀρνιθοθήρας καὶ πέρδιξ
Ὀρνιθοθήρας, ὀψιαίτερον αὐτῷ ξένου παραγενομένου, μὴ ἔχων ὅ τι αὐτῷ παραθείη, ὥρμησεν ἐπὶ τὸν τιθασσὸν πέρδικα καὶ τοῦτον θύειν ἔμελλε. Τοῦ δὲ αἰτιωμένου αὐτὸν ὡς ἀχάριστον, εἴγε πολλὰ ὠφελούμενος παρ’ αὐτοῦ τοὺς ὁμοφύλους ἐκκαλουμένου καὶ παραδιδόντος, αὐτὸς ἀναιρεῖν αὐτὸν μέλλει, ἔφη· « Ἀλλὰ διὰ τοῦτό σε μᾶλλον θύσω, εἰ μηδὲ τῶν ὁμοφύλων ἀπέχῃ. »
Ὁ λόγος δηλοῖ ὅτι οἱ τοὺς οἰκείους προδιδόντες οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ἀδικουμένων μισοῦνται, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τούτων οἷς προδίδονται.
Ὄρνις καὶ χελιδών
Ὄρνις ὄφεως ὠὰ εὑροῦσα, ταῦτα ἐπιμελῶς ἐθέρμαινε καὶ μετὰ τὸ θερμᾶναι ἐξεκόλαψε. Χελιδὼν δὲ θεασαμένη αὐτὴν ἔφη· « Ὦ ματαία, τί ταῦτα ἀνατρέφεις ἅπερ, ἂν αὐξηθῇ, ἀπὸ σοῦ πρώτης τοῦ ἀδικεῖν ἄρξεται ; »
Οὕτως ἀτιθάσσευτός ἐστιν ἡ πονηρία, κἂν τὰ μάλιστα εὐεργετῆται.

Friday, January 26, 2018

Μῦθοι Αἰσώπειοι· σπα', σπβ', σπγ'

Ὄνος <χωλαίνειν προσποιούμενος> καὶ λύκος


Ὄνος τις ἐν νομῇ τρεφόμενος ἰδὼν  λύκον προιόντα προσεποιεῖτο χωλὸς ὤν. Τῷ δὲ λύκῳ  περὶ τούτου ἐρομένῳ ὁ ὄνος εἶπεν ὅτι ἄκανθα ἐν τῷ ποδὶ αὐτοῦ εἴη καὶ δέοι τὸν λύκον ἀποσπάσαι αὐτὴν πρὶν τοῦτον φαγεῖν τὸν ὄνον. Ὁ μὲν οὖν λύκος πειθεὶς ὀπίσω τοῦ ὄνου ἦλθε ζητήσων τὴν ἄκανθαν. Ὁ δ' ὄνος ἐλάκτισεν αὐτόν. Οὐ γὰρ ὁ λύκος ἰατρὸς πέφυκε ἀλλὰ μάγειρος.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπα' μύθου

Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί

Passenger Pigeon Net Cockburn 1829

Ὀρνίθων θηρευτής τις ἔθηκε τὰς ἑαυτοῦ περιστερὰς παρὰ τὰ δίκτυα. Αἱ δὲ ἄγριαι περιστεραὶ ἰδοῦσαι αὐτὰς ἀπατηθεῖσαι ἔπεσον εἰς τὴν πάγην. Τούτων δὲ μεμφομένων αὐτὰς διὰ τὴν ἀδικίαν, ἐκεῖναι εἶπον ὅτι μᾶλλον τὸν δεσπότην φοβοῖντο ἢ τὰς συγγενεῖς φιλοῖεν.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπβ' μύθου

Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος

Alauda in Laqueo

Ὀρνιθευτὴς ἐποίει πάγην τοῦ τοὺς ὄρνιθας λαβεῖν. Κορυδὸς δὲ ἐπιτυχὼν ἤρετο αὐτὸν τί τοῦτο τὸ πρᾶγμα εἴη. Πόλιν, ἔφη, τοῖς ὄρνισιν οἰκοδομῶ. Ὁ δὲ ὄρνις ὑπο τοῦς θηρευτοῦ πειθεὶς καὶ πεσὼν εἰς τὸ δίκτυον ἀπεκρίνατο λέγων ὀλίγους τοὺς ἐν τοιαύτῃ πόλει οἰκοῦντας ἔσεσθαι.

Ἀνάγνωσις τοῦ σπγ' μύθου


Ὄνος <χωλαίνειν προσποιούμενος> καὶ λύκος
Ὄνος ἔν τινι λειμῶνι νεμόμενος, ὡς ἐθεάσατο λύκον ἐπ’ αὐτὸν ὁρμώμενον, χωλαίνειν προσεποιεῖτο. Τοῦ δὲ προσελθόντος αὐτῷ καὶ τὴν αἰτίαν πυνθανομένου δι’ ἣν χωλαίνει, ἔλεγεν ὡς φραγμὸν διαϐαίνων σκόλοπα ἐπάτησα καὶ παρῄνει αὐτῷ πρῶτον ἐξελεῖν τὸν σκόλοπα, εἶθ’ οὕτως αὐτὸν καταθοινήσασθαι, ἵνα μὴ ἐσθίων περιπαρῇ. Τοῦ δὲ πεισθέντος καὶ τὸν πόδα αὐτοῦ ἐπάραντος ὅλον τε τὸν νοῦν πρὸς τῇ ὁπλῇ ἔχοντος, ὁ ὄνος λὰξ εἰς τὸ στόμα τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ ἐτίναξε. Καὶ ὃς κακῶς διατεθεὶς ἔφη· « Ἀλλ’ ἔγωγε δίκαια πέπονθα· τί γάρ, τοῦ πατρός με μαγειρικὴν τέχνην διδάξαντος, αὐτὸς ἰατρικῆς ἐπελαϐόμην ; »
Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ μηδὲν προσήκουσιν ἐπιχειροῦντες εἰκότως δυστυχοῦσιν.
Ὀρνιθοθήρας καὶ ἄγριαι καὶ ἥμεραι περιστεραί
Ὀρνιθοθήρας πετάσας τὰ λίνα ἐκ τῶν ἡμέρων περιστερῶν προσέδησεν· εἶτα ἀποστὰς αὐτὸς πόρρωθεν ἀπεκαραδόκει τὸ μέλλον. Ἀγρίων δὲ ταύταις προσελθουσῶν καὶ τοῖς βρόχοις ἐμπλακεισῶν, προσδραμὼν συλλαμϐάνειν αὐτὰς ἐπειρᾶτο. Τῶν δὲ αἰτιωμένων τὰς ἡμέρους, εἴγε ὁμόφυλοι οὖσαι αὐταῖς τὸν δόλον οὐ προεμήνυσαν, ἐκεῖναι ὑποτυχοῦσαι ἔφασαν· « Ἀλλ’ ἡμῖν γε ἄμεινον δεσπότας φυλάττεσθαι ἢ τῇ ἡμετέρᾳ συγγενείᾳ χαρίζεσθαι. »
Οὕτω καὶ τῶν οἰκετῶν οὐ μεμπτέοι εἰσὶν ὅσοι δι’ ἀγάπην τῶν οἰκείων δεσποτῶν παραπίπτουσι τῆς τῶν οἰκείων συγγενῶν φιλίας.
Ὀρνιθοθήρας καὶ κορύδαλος
Ὀρνιθορήρας ὄρνισιν ἵστη παγίδας. Κορύδαλος δὲ τοῦτον πόρρωθεν ἰδὼν ἐπυνθάνετο τί ποτ’ ἐργάζοιτο. Τοῦ δὲ πόλιν κτίζειν φαμένου, εἶτα δὲ πορρωτέρω ἀποχωρήσαντος καὶ κρυϐέντος, ὁ κορύδαλος τοῖς τοῦ ἀνδρὸς λόγοις πιστεύσας, προσελθὼν εἰς τὸν βρόχον ἑάλω. Τοῦ δὲ ὀρνιθοθήρα ἐπιδραμόντος, ἐκεῖνος εἶπεν· « Ὦ οὗτος, εἰ τοιαύτην πόλιν κτίζεις, οὐ πολλοὺς εὑρήσεις τοὺς ἐνοικοῦντας. »
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι τότε μάλιστα οἶκοι καὶ πόλεις ἐρημοῦνται, ὅταν οἱ προεστῶτες χαλεπαίνωσιν.

Friday, January 19, 2018

Μῦθοι Αἰσώπειοι· σοη', σοθ', σπ'

Ὄνος καὶ τέττιγες


Ὄνος τις ἤρετο τοὺς τέττιγας τὶ ἐσθίοντες οὕτως ἡδὺ ᾄδοιεν. Οἱ μὲν ἀπεκρίναντο ὅτι τὸ δρόσον εἴη αὐτοῖς τροφή. Ὁ δ' ὄνος διὰ χρόνου  μόνον δρόσον φαγὼν λιμῷ ἀπέθανεν.

Ἀνάγνωσις τοῦ σοη' μύθου

Ὄνος <νομιζόμενος λέων εἶναι>

Asinus in Pelle Leonis

Ὄνος τις λεοντὴν ἐνδεδυμένος ἐφόβει ἀνθρώπους τε καὶ ζῷα. Τοῦ δὲ ἀνέμου τὴν δορὰν ἀποσπάσαντος, πάντες ἀγανακτήσαντες ἤρξαντο πλήσσειν τὸν ὄνον.

Ἀνάγνωσις τοῦ σοθ' μύθου

Ὄνος <παλιούρους ἐσθίων> καὶ ἀλώπηξ

Gheeraerts ass 

Ἀλώπηξ τις ἰδοῦσα ὄνον σκληρὸν καὶ ἀκάνθινον φυτὸν ἐσθίοντα σκώπτουσα ἤρετο ὅπως ἐκεῖνος μαλακῇ γλώσσῃ δρᾶν δύναιτο.

  Ἀνάγνωσις τοῦ σπ' μύθου


Ὄνος καὶ τέττιγες
Ὄνος ἀκούσας τεττίγων ᾀδόντων [ἥσθη ἐπὶ τῇ εὐφωνίᾳ] καὶ ζηλώσας αὐτῶν τὴν εὐφωνίαν ἐπυνθάνετο τί σιτούμενοι τοιαύτην φωνὴν ἀφιᾶσι. Τῶν δὲ εἰπόντων· « Δρόσον, » ὁ ὄνος προσμένων δρόσον λιμῷ διεφθάρη.
Οὕτω καὶ οἱ τῶν παρὰ φύσιν ἐπιθυμοῦντες πρὸς τῷ μὴ ἐφικνεῖσθαι καὶ τὰ μέγιστα δυστυχοῦσιν.
Ὄνος <νομιζόμενος λέων εἶναι>
Ὄνος δορὰν λέοντος ἐπενδυθεὶς λέων ἐνομίζετο πᾶσιν, καὶ φυγὴ μὲν ἦν ἀνθρώπων, φυγὴ δὲ ποιμνίων. Ὡς δὲ ἀνέμου πνεύσαντος ἡ δορὰ περιῃρέθη καὶ γυμνὸς ὁ ὄνος ἦν, τότε δὴ πάντες ἐπιδραμόντες ξύλοις καὶ ῥοπάλοις αὐτὸν ἔπαιον.
Ὅτι πένης καὶ ἰδιώτης ὢν μὴ μιμοῦ τὰ τῶν πλουσίων, μή ποτε κατεγελασθῇς καὶ κινδυνεύσῃς· τὸ γὰρ ξένον ἀνοίκειον.
Ὄνος <παλιούρους ἐσθίων> καὶ ἀλώπηξ
Ὄνος παλιούρων ἤσθιεν ὀξείην χαίτην.
Τὸν δ’ εἶδεν ἀλώπηξ, κερτομοῦσα δ’ εἰρήκει·
« Πῶς οὕτως ἁπαλῇ καὶ ἀνειμένῃ γλώσσῃ
σκληρὸν μαλάσσεις προσφάγημα καὶ τρώγεις ; »
Ὁ μῦθος πρὸς τοὺς σκληροὺς καὶ ἐπικινδύνους προφέροντας διὰ γλώσσης λόγους.